Live bij het Radio Noord programma Twij Deuntjes veur Ain Cent en bij De Centrale

by George M. Welling

/
1.
02:40
2.
3.
4.
5.
02:21
6.
7.
8.
9.

about

Live opgenomen in de Studie van Radio Noord 0p 28 augustus 2014 en op 14 juni 2015

credits

released June 22, 2015

Opgenomen op 28 augustus 2014 voor het programma De Centrale en op 14 juni voor het programma Twij Deuntjes in de studio van Radio Noord.
Programma: Henk Scholte
Opname: Rolf Schreuder
Mastering: George Welling
Foto's: Henk Scholte en Rolf Schreuder
© 2015 George M. Welling

tags

license

all rights reserved

about

George M. Welling Groningen, The Netherlands

Op mijn veertiende verjaardag kreeg ik een gitaar en daar is het allemaal misgegaan. Vele jaren en vele bandjes later besloot ik ineens om alleen nog maar Nederlandse liedjes te schrijven. Geniet ervan!

contact / help

Contact George M. Welling

Streaming and
Download help

Track Name: De Duinen
De duinen (een Haarlems lied)

We woonden in een kak dorp
Een kwartiertje van de zee
Vaak ging ik naar de duinen
En mijn gitaar ging altijd mee
En dan speelde ik mijn Dylan
Paul Simon en Cohen
Met al die lappen tekst
Die ik nog steeds van buiten ken

En weer een paar jaar later
Gingen we groepsgewijs
Met zijn allen naar de duinen
En iedereen had prijs
De groep splitste in paartjes
Er werd gezoend onder de zon
Alleen trof ik vaak het meisje
Dat zei dat ik niet zoenen kon

De duinen, de duinen,
de Noordzee, het strand
De duinen, de duinen
en overal zat zand

Ik werd langzaam ouder
Maar steeds kwam ik weer terug
En dan kwam ik later thuis
Met het zand nog op mijn rug
Ik zou het echt niet weten
Was het liefde, was het lust
Maar het was altijd in de duinen
Het was altijd aan de kust

Ik ben te oud geworden
Om te vrijen in het zand
De dames die ik nu ken
Vinden dat ook niet galant
Maar ik kan het toch niet laten
Dus neem ik ze met me mee
Naar een hotel in Zandvoort
Met uitzicht over zee

De duinen, de duinen,
de Noordzee, het strand
De duinen, de duinen
en overal zat zand

Maar als ik nu soms thuis kom
Van een reis in ’t buitenland
En het vliegtuig zet de landing in
En ik zie het duinenzand
Dan zie ik ons daar liggen
Alsof de tijd al die tijd stil stond
Toen wij de liefde deelden
En je mij de liefste vond

© 2010 George M. Welling
Track Name: Mijn Broertje
Broertje

Toen mijn broertje uit de kast kwam
Vond ik dat toch wel iets geks
Niet dat ik niet van mannen houd
Alleen niet voor de seks
Maar hij was altijd heel open
Over met wie hij het zo al deed
Maar al zijn avontuurtjes
Interesseerden mij geen reet

Het was moeilijk voor mijn vader
Hoewel hij progressief gelovig was
Dat hij moest accepteren
Dat zijn eigen zoon een homo was
Hij moest naar een psychiater
Die dikke rapportages schreef
Maar de tekens waren helder
Zijn schaamhaar in mijn Philishave

Hij leidde een ruig leven
Kende iedere nichtentent
Want alles kon en alles mocht
Aids was nog onbekend
Misschien iets te lang doorgegaan
Of niet goed opgepast
Maar het virus heeft hem gevonden
En volledig aangetast

Het leek wel op een slagveld
Vrienden stierven één voor één
Hij heeft nog jaren doorgeleefd
Door pillen op de been
Maar hij is veel te jong gestorven
Vermagerd tot op ’t bot
Hij wilde niet meer verder
Gaf zich over aan het lot

Je broers kun je niet kiezen
Ik was zijn keuze niet
Mijn zuster stond steeds naast hem
Toen hij ons verliet
Zijn foto hangt bij mijn bureau
Hij kijkt lachend me lachend aan
Met bloemen en een knapzak
Voorgoed op reis gegaan

© 2011 George M. Welling
Track Name: Katja (een Groningse Tango)
Katja (een Groningse tango)

Toen ik hier pas kwam wonen
Heb ik heel snel geleerd
Men is hier positiever
Dan elders wordt beweerd
Want het is ja voor, het is ja na
En ja er tussen in
Ze zeggen echt bij alles ja
En niet met tegenzin

Neem nou Katja, dat was een schat ja
Volgens mij het schierste wicht van heel de stad ja
Ze was apadja, zeker niet plat ja
Ja met Katja dan wist je wat je had ja

De dames uit het noorden
Staan niet bepaald bekend
Om heur grote hartstocht
Of om heur temperament
Toch moet het gezegd
Ze hebben één ding mee
En dat is niet zo slecht
Ze zeggen liever ja dan nee

Ach die Katja, wat dacht je wat ja
Die was zeker niet te vangen voor één gat ja
Die zwerfkat ja, niet lang voordat ja
Ik lag met haar te rollen op de mat ja


Men spreekt hier over wichten
Waar ik van meisjes spreek
In liedjes en gedichten
Of zondags in de preek
Het zijn soms niet de mooiste
Soms zijn ze niet zo lief
Maar ze hebben wel één voordeel
Ze zijn zo positief

Want neem nou Katja, had keuze zat ja
Die wou de eerste keer meteen met mij in bad ja
Die mij opvrat ja, en dat omdat ja
Ik volgens haar een mooie knibbe had ja

Mien poedie, mien laiverd
Veur wel ik deur t vuur goa
’t ken mie niks verschelen
Da’k hier al een uur stoa
Ik heb pien in mien vouten
Mor d’ knibbe vol sinten
Omdat wie hier in rieg stoan
Mit stadjers en mit Drìnten

Want ja die Katja dat was een rat ja
Zij ging er altijd tegenaan met wat ze had ja
En als Katja weer aan je zat ja
Dan was het kassa voor haar in de Nieuwstad ja
En voor die Katja uit Petrograd, ja
Stond er een file van Drenthe tot aan ’t wad, ja

©2014 George M. Welling
Track Name: Voor de trein
Voor de trein

Als je suïcidaal bent en niet helemaal asociaal bent
Spring dan nooit, nooit, nooit voor de trein
Hang jezelf lekker op, of schiet een kogel door je kop
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein
En ook al zou je het toch willen, neem dan tien keer liever pillen
Het resultaat is uiteindelijk net zo fijn
Heb je het helemaal gehad, gooi de broodrooster in bad
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein

Is je leven een ruïne, spuit je lek met heroïne
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein
Wil je ondanks alles dood, spring dan in een gracht of sloot
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein
Sta je bij de overweg en heb jij dan juist de pech
Dat een ander je vóór was, niet zo fijn
En omdat hij er dus wel aanging, heeft jouw trein nu vertraging
Dus spring nooit, nooit, nooit voor de trein

Heb je je afscheidsbrief geschreven en wil je stoppen met dit leven
Spring dan nooit, nooit, nooit voor de trein
Is je zwart geld niet te witten en zie je het allemaal niet meer zitten
Spring dan nooit, nooit, nooit voor de trein
Het komt altijd ongelegen, het ontregelt de spoorwegen
En ook de machinist vindt het bepaald niet fijn
Wil je echt eens lekker botsen, spring in Spanje van de rotsen
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein

Want de bussen staan nooit klaar, en dan wordt het: wachten maar
En ik rook me de kanker in mijn longen
En iedereen aan het bellen om het thuisfront te vertellen
Het wordt later want er is er één gesprongen

Al die rommel, al die bende en dat alleen om jouw ellende
Spring dus nooit, nooit, nooit voor de trein
Zoek je het einde definitief, wees dan ook eens positief
En spring nooit, nooit, nooit voor de trein
Probeer één keer in je leven een keer om anderen te geven
Jouw einde hoeft geen ergernis te zijn
Spring je morgen van een toren, zal je van mij geen klachten horen
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein
En van mij mag dit ook wel, spring als Brood van een hotel
Maar spring nooit, nooit, nooit voor de trein
Ik gun iedereen zijn verzetjes, maar houd het nou toch netjes
En spring nooit, nooit, nooit voor de trein

© 2009/2011
George M. Welling
Track Name: Winter
Winter

Een koude wind uit het oosten
Snijdt me dwars door mijn jas
’t kon best wel gaan sneeuwen
er staat al ijs op de plas
En de pin in mijn botten
Speelt weer op bij dit weer
’t is al jaren geleden
maar ’t doet nog steeds zeer

refrein:
het geluk en de pret
het is zo eenzaam in bed
en de tijd kruipt voorbij
en de vraag blijft voor mij
is het beter zo
dan het had kunnen zijn
ben je nu echt gelukkig
of is dat maar schijn

’t is weer tijd voor een tochtje
en ondanks de kou
draai ik soepel mijn bochtjes
maar ik denk steeds aan jou
hoe wij hier toen reden
als een ijzer sterk paar
ik vergeet nooit het beeld
van de wind in jouw haar

in de haard brand een vuurtje
‘k heb een glas in mijn hand
tot in de kleine uurtjes
pijnig ik mijn verstand
ik was veertig jaar jonger
maar ik weet hoe het is
hoe dichter het einde
hoe meer ik je mis

© 2001 George M. Welling
Track Name: Waarom heb ik kinderen
Kinderen

Waarom heb ik kinderen, het is een bodemloze put
Ze kosten bakken vol met geld en wat is eigenlijk het nut
Als ze net geboren zijn heb je geen nacht meer rust
Loop je als een zombie rond, volkomen uitgeblust
Worden ze wat ouder, dan word je hun chauffeur
En kunnen ze eenmaal fietsen, dan word je hun monteur
Je brengt ze naar het voetbal, hockey of gymnastiek
En iedere voorspeelavond luister je naar hun muziek

En weer een paar later betaal je hun rijbewijs
Dan lenen ze je auto en gaan ermee op reis
De deuken en de krassen zijn nooit hun eigen schuld
En als je hem weer terug krijgt is de tank nooit bijgevuld
Dan gaat zo’n kind studeren wat je best verstandig lijkt
Omdat iedere ouder wil dat zijn kind toch wat bereikt
Maar student zijn en studeren dat is een groot verschil
En als je daar iets over zegt wordt het ineens erg stil

Ik heb lieve kinderen, laat duidelijk zijn
We houden van elkaar en hebben het best fijn
Maar ik heb ergens gelezen, per kind een kwart miljoen
En soms denk ik dan wat ik daarmee had kunnen doen

Als ik geen kinderen had gehad reed ik in een Porsche rond
Dan woonde ik in Wassenaar, kocht ik kaviaar per pond
Mijn vrouw had een Mercedes, zes keer per jaar op reis
Dan woonden we niet in een huis, maar in een flink paleis
Ik droeg enkel nog Armani, had een Rolex om mijn pols
En was mijn Porsche stuk, nam ik gewoon de Rolls
Ik had een tweede huis en ook een heel groot jacht
Niet dat ik van varen houd, maar voor de status die het bracht

Economisch is het simpel, het kan gewoon niet uit
Begin je ooit aan kinderen, word je je leven uitgebuit
Scheidt het sperma van het eitje, het is een oud verhaal
Want anders krijg je nageslacht en dat plukt je zeker kaal.
Mijn kinderen wachten nu op een allerlaatst couplet
Waarin alles wat ik eerder zei weer wordt rechtgezet
Maar deze ene keer sluit ik geen compromis
Alles blijft zoals het was, het is zoals het is

Ik heb lieve kinderen, laat duidelijk zijn
We houden van elkaar en hebben het best fijn
Maar ik heb ergens gelezen, per kind een kwart miljoen
En soms denk ik dan wat ik daarmee had kunnen doen

Waarom heb ik kinderen, het is een bodemloze put.

©2011 George M. Welling
Track Name: Juffrouw Van Schaik
Juffrouw Van Schaik

Ik was een kleine jonge, de kleinste van de klas
Omdat mijn verjaardag pas eind augustus was
We waren katholiek, dus alleen jongens op de school
En omdat ik de kleinste was, moest ik altijd op goal
We hadden thuis wel meiden, maar die telden niet echt mee
Want je zusters zijn je zusters en ik had er dus twee

Ik was een jaar of negen, misschien was ik nog acht
Toen kregen we een juffrouw waar ik veel te veel aan dacht
Misschien was ze al dertig, dat kon ik als kind niet zien
Maar ik ging ineens mijn best doen, slechts tevreden met een tien
Ze was een struise dame, aan alle kanten rond
En ik kon maar niet begrijpen waarom ik haar zo spannend vond

Refrein:
Juffrouw Van Schaik, ach ik had nog geen idee
Wat die dingen waren in haar decolleté
Maar ik vond het intrigerend en ik was gefascineerd
En zo werden het de jaren, dat ik het meeste heb geleerd

Mijn vriendjes maakten grappen, ik begreep er weinig van
Het ging vaak over neuken en hoe vaak een man dat kan
Ik lachtte maar wat mee, ach ik was nog zo naief
Ik was nog onbedorven en ik vond mijn juf zo lief
Maar misschien was het een teken, misschien wel een symptoom
Dat mijn juffrouw voorkwam in mijn eerste natte droom

Nu ben ik jaren ouder, ik weet niet of zij nog leeft
Maar ik wil haar toch bedanken voor het plezier dat ze me geeft
Want we doen het in mijn dromen op zijn Russisch, Grieks of Frans
En we gaan heftiger tekeer dan in Wolkers’ zijn romans
En mocht ze niet meer leven dan is dit mijn monument
Voor de allerliefste juffrouw die ik ooit heb gekend

© 2011 George M. Welling
Track Name: Stadjers en Studenten
Stadjers en studenten

Eenzaam gebogen over boeken, ze werken zich bijkans kapot
Met holle ogen, holle wangen, eenzaam op hun studentenkot
Terwijl de Stadjers als maar feesten, alsof er echt geen maat op staat
Soms komen ze elkaar tegen als de student naar college gaat

’s morgens vroeg weer op het fietsje met de broodtrommel achterop
De Stadjers, dronken en baldadig, werpen hun alles naar de kop
De Stadjers kruipen zo hun nest in, die zie je niet voor ’t middaguur
Want slapen, zuipen, kotsen is nu eenmaal hun natuur

Refrein (om de 2 coupletten_
Stadjers en studenten, dat komt nooit meer goed
Omdat die stomme Stadjers niet snappen hoe het moet
Dat je je netjes moet gedragen, dat je van junks geen fietsen koopt
Dat je niet hard hoeft te schreeuwen als je ’s nachts nog buiten loopt

Ze spelen elitair slechts hockey, twee keer per jaar op wintersport
Dat kan een student niet lijden, want vier jaar is maar zo kort
Zij moeten zwoegen voor tentamens, ze zijn hun studie toegewijd
En dat kan iedere prof beamen, die doen ze allemaal op tijd

Maar zie de Stadjers met hun huizen met honderd kratten op het balkon
En als het eventjes mooi weer is, zitten ze te bakken in de zon
Ze zijn een plaag voor de omgeving, van hygiëne nooit gehoord
De ratten lopen door de gangen, ’t lijkt een mindere mensensoort

Ze hebben rare rituelen voor je een echte Stadjer wordt
Dat duurde vroeger soms wel weken, dat is tegenwoordig ingekort
De oude Stadjers als kampbeulen jagen de aspiranten op
Die mogen daar niet over klagen, die krijgen klappen op de kop

En de studenten al maar blokken want hun vier jaar is zo voorbij
Geen tijd voor oeverloos ouwehoeren, ff voor een gala-danspartij
Geen tijd voor zomerse terrassen, geen tijd voor slempen op de kroeg
Want morgen is er weer college en de wekker gaat zo vroeg

Misschien na het afstuderen is er misschien toch nog even tijd
Te leven als een echte Stadjer, die de dag het liefst vermijdt
Die in de nacht van kroeg naar kroeg gaat, stopt pas bij het eerste licht
Want speciaal voor alle Stadjers gaan de kroegen hier nooit dicht

De stad zou zo mooi kunnen wezen als er geen Stadjers zouden zijn
Geen geschreeuw meer in de straten, geen duizend fietsen bij de trein
Ze hebben het voorbeeld van studenten, ze zien het rond zich overal
Het is niet besteed aan onze Stadjer, het is een hopeloos geval

©2013 George M. Welling